Tahran'da Özbekistan, Tacikistan, Türkmenistan, Çin vizesi nasıl alınır? Savaşarak:)

Tüm seyahatimizin en sorunlu 4 vizesi olan Türkmenistan, Özbekistan, Tacikistan ve Çin vizelerini İran’da almaya karar vermiştik. Türkiye’de de başvurabilirdik ama zaman sınırlamasıyla karşı karşıya kalırdık ve bu yolculukta en son isteyeceğimiz şey, çeşitli kısıtlamalar olacağı için Tahran’da yapmaya karar verdik. İnternette yaptığımız araştırmalarda bunun mümkün olduğunu ve birçok bisikletçinin de aynı şekilde Tahran’da bütün vizelerini aldığını okumuştuk. Bazılarının da bu strese girmemek için rotalarını tamamen değiştirdiklerini okumuş ve anlam verememiştik. ‘Gerçekten gitmek istiyorsan vize hallolur bir şekilde’ diye düşünüyorduk. Ama 5 hafta süren bu maraton esnasında yaşadıklarımızı düşününce, rotasını değiştirenlere hak vermemek mümkün değil.  Ama hepsinin aldık. Bekle bizi Pamir, geliyoruz…

ÖZBEKİSTAN VİZESİ

Gerekenler: -Telex numarası
-Başvuru formu (Telex numarası için başvurduğunuz turizm acentesi sizin için dolduruyor)
-2 fotoğraf
-Pasaportun fotokopisi

Konsolosluk adresi: Aqdasiyeh street, Park 4 Dead End, N10 (Elçilik başka yerde, karıştırmayın) (Konsolosluk, Çin konsolosluğuna 2 dk uzaklıkta)

Nasıl gidilir: Kırmızı metro hattında Ghetarieh durağında indikten sonra metro çıkışında sağdaki rampa yola doğru yürüyün. Biraz ilerde otobüs durağında Pasdaran caddesi ile Farmanieh caddesi kesişimine giden otobüse binin (6000 rial). Pasdaran diye sorsanız söylerler. Kesişimde indikten sonra yukarı doğru 10 dk yürüyeceksiniz. Sağdaki ilk caddeye dönünce 4. çıkmaz sokağı bulacaksınız.

Çalışma saatleri: Pazar-Perşembe 09:00-13:00 (İran hafta sonu perşembe-cuma ama elçilikler dünyayla uyumlu olmak için cuma-cumartesi tatil yapıyor)

30 günlük vize ücreti:  70$

İşlem süresi: 10 dk

İran’da anlamsızca yaklaşık 6 hafta kalışımızın sebebi. Türk vatandaşları Telex numarası denen lanet şeyi almak zorunda. Bu numarayı almak için Orta Asya hakkında güzel bilgiler barındıran www.caravanistan.com internet sitesi aracılığıyla bir Özbek turizm acentesine ulaştık. Buradaki muhatabımız Bayan Aliya Japarova’ya (aliya@uzbek-travel.com) aşağıdaki belgeleri yolladık e-mail aracılığıyla.
-Turizm acentesinin hazırladığı bilgi formu
-29 gecelik otel rezervasyonu bilgimiz (Bunun için turizm acentelerine para ödemeye gerek yok. www.booking.com internet sitesinden daha sonra iptal edebileceğiniz bir rezervasyon yaptırın. Vizeyi alınca iptal ettik ve tüm paramızı geri aldık.)
-Renkli pasaport kopyası

Bu belgeleri yolladıktan 3-4 hafta sonra Telex numarama kavuşabileceğimi söyledi Aliya. Avrupa vatandaşları 4 günde alabilirken bizimki haftalar sürebiliyor. Ama benim Telex numaram ve başvuru formum 12 günde geldi.

Belgelerimi alıp konsolosluğa gittiğimde çakal turizm acenteleri, ellerinde 20 tane pasaportla bekliyorlardı. Bahçe kapısında bir kâğıt var. Gelir gelmez o kâğıda kaçıncı olduğunuzu ve isminizi yazıyorsunuz. Ona rağmen bütün turizm acenteleri birbirini tanıdığı için ilk gelene ellerindeki bütün pasaportları veriyorlar. Böylece 60 pasaport önünüze geçiyor. Tek yapacağınız hayatınızda hiç olmadığı kadar yırtık olup, o acenteleri itekleyerek sıyrılıp bahçe kapısından içeri girmek ve kapıyı kapatmak. Kapının önünde ziller var bir sürü. En alttaki beyaz zile basınca evraklarınızla muhatap olan kadın cevap veriyor ve kapıyı açıyor. Yani o bir daha açana kadar acentelerden kurtuluyorsunuz 🙂 Merdivenlerden çıktığınızda sırada 2. kapı var. Bunun önünde çakallık yapmak biraz daha zor çünkü ortam dar. Ama yine de dikkatli olun. Ortamda başka turist varsa ki mutlaka olacaktır, yolu beraber tıkayın. Acenteler sizinle sıcak sıcak sohbet ederken birden konuyu bilmem ne evrağınızın eksik olduğuna getiriyorlar. Sen “hadi be, cidden mi?” diye yandaki turistle bu konuyu konuşurken bir bakmışsın o acente pasaportları vermiş ve aşağıdan sana nanik yapıyor. Ama üzülmeyin; aynı adamla Türkmen konsolosluğunda tekrar karşılaşacaksınız ve nanik yapma sırası size de gelecek elbet bir gün!
Başka bir yöntem, kadının evrakları aldığı kapının önünde evrak listesi var. Listenin önünde “Ay evraklarım tamam mı acaba?” diye oyalanın ve kadın kapıyı açtığında hemen evrakları uzatın. Kadın sırayı umursamıyor. Ne verilirse alıyor.

Kapının arkasındaki bayana evraklarınızı verebilirseniz, 10 dk içinde vizenizi alıyorsunuz. Tek yaptıkları Telex numaranızı Özbekistan’daki bakanlıktaki sistemden doğrulamak. 75$ verip vizenizi alıyorsunuz. Makbuz da veriyorlar.

Başka bir uyarı! Eğer telex numaranızı çok yeni aldıysanız Özbekistan’dan Tahran’daki sisteme hemen iletilmemiş olabiliyor. Ve eğer pazar günü oradaysanız Özbekistan’da tatil olduğu için numaranız doğrulanamıyor. Pazartesi tekrar gelmeniz gerek! Bu da konsolosluktan bir nanik:)

 

TACİKİSTAN VİZESİ

Gerekenler: -Başvuru formu
-3 fotoğraf
-Pasaportun fotokopisi
-Tavsiye mektubu (Letter of recommendation) (Kendi ülkeniz dışındayken bir vizeye başvuruyorsanız, sizin vatandaşlığınızı kanıtlayan, o ülkedeki kendi elçiliğinizden alınmış bir mektup)(Fotokopisi olur, orjinaline bakmıyorlar bile)

Elçilik adresi: Zeynali sokak, 3. sokak arası, no 10. GPS: 35.814484, 51.474574

Çalışma saatleri: Pazar-Perşembe 08:30-12:30 & 14:00-17:30 (İran hafta sonu perşembe-cuma ama elçilikler dünyayla uyumlu olmak için cuma-cumartesi tatil yapıyor)

45 günlük vize ücreti:  35$-50$ arası değişiyor, adamın keyfine bağlı (Biz pazarlıkla 35 $ ödedik) (€ olarak da ödenebilir)

İşlem süresi: 1 hafta

Tacik vizesi hiç kuyruk beklemediğimiz, bugün git yarın gel muhabbetine girmediğimiz bir serüvendi. Ama hiç sorun yaşamadık diyemem. Sorunsuz vize diye bir şey olmadığı aklımızın bir köşesinde; hazırız her şeye!
Elçilik bahçesine girmenize bile izin verilmiyor. Bahçeden sokağa bakan, boyunuzun yarısı yükseklikte bir pencereden muhatap oluyorlar. İçeride evrakları alan bir adam ve vizeyi hazırlayan bir kadın var. Daha önce okuduğumuz forumlardan adamın kıl, kadının tatlı olduğu bilgimiz var.
Adam evrakları alıp da Türk olduğumu görünce başlıyor Türkçe konuşmaya. Forumlarda adamın İran Azerisi olduğu ve Türkçe bildiği yazmıyordu tabii:) Vizeyi sorunsuz almak için Sibel Can hayranı bile oldum. Bir çarşamba günü başvurduk, diğer çarşamba gelip almamızı söylediler. İran’da her konuda pazarlık mümkün; ben de gün için pazarlık yaptım ve salı gününde anlaştık:) Haftaya gelince kişi başı 35$ ödeyeceğimizi söyledi.
Ertesi salı gittiğimizde yine kimse yoktu sırada. Amca hemen tanıdı beni. Yanındaki arkadaşlarına beni “Sibel Can’ı seven kişi” olarak tanıttı:) Pasaportları verdik küçük camdan. Pencere hala açık olduğu için kadının küçük bir çekmeceyi açtığını, orada 1 haftadır hiç bakılmamış evraklarımızı alıp yine bakmadan yırtıp çöpe attığını görebildim. Hemen atladım tabi “Fotoğraflarımızı kullanmıyorsanız alabilir miyiz?”. Kadın carladı hemen “Evraklarınızı bulamıyorum!”. Pencere suratıma kapandığı için kadına söyleyemesem de içimden “Çöpe bak” diye geçirdim. Göremesem de duyabiliyordum. İçerden selo bantın cırt cırt sesi geliyordu.

Sonunda evraklarımızı bulmuştu! İşi bittiğinde pencere açıldı, kadın pasaportları tutarken adam pazarlığa başladı. Nico için 50€, benim için 40€ istedi. Nasıl yani? Niye birbirinden farklı? Niye geçen hafta söylediğinden farklı? Niye 2 gün önce 40$ ödeyen Fransız arkadaşlarımızdan ya da 1 hafta önce 35$ ödeyen Alman arkadaşımızdan farklı? Tacikistan’da her önüne gelenin yalan dolanla rüşvet almaya çalışacağı konusunda uyarıldık ama başka bir ülkedeki konsolosluğunda da aynı sistem olması hayret verici. Bizim yırtık olduğumuzu anlayan kadın pasaportları adama verip “rüşvetini alabiliyorsan al, beni bulaştırma” gibi bir ifadeyle adamı dışarı bizim yanımıza yolladı. Kocaman bahçe kapıları açıldı ve pazarlığımıza sokakta devam ettik. Önce Nico’nun vize fiyatını 40$’a düşürdü. En sonunda da “ne haliniz varsa görün” dercesine 35$’da anlaştık. Makbuz falan vermiyorlar. Çoğu elçilikler veriyor. Muhtemelen ücret daha da düşük de, gerisi ceplerine kalıyor. Parayı alırken adamın suratı yerlerdeydi. Ne oldu, hani biz “Sibel Can”daşdık?

Vizenize yazılmış bilgilere dikkat edin, hemen orada kontrol edin. Benim pasaport numaramdaki ilk harfi yazmamışlardı. Sorduk; sorun olmaz dediler. Charlotte adlı arkadaşımın adı vizede Garlotte;) Ve daha böyle nice hikayeler…

 

TÜRKMENİSTAN VİZESİ

Gerekenler: -Başvuru formu
-1 fotoğraf
-Pasaportun renkli fotokopisi
-Niyet mektubu (Neden transit vize istediğinizi, hangi günlerde istediğinizi ve giriş-çıkış sınır kapılarınızı belirttiğiniz ve imzaladığınız bir mektup) (Giriş-çıkış kapılarınızı mektupta yazmanız gerekli. Yazdığınız kapılardan girim çıkmak zorundasınız.)
-Renkli Özbek/Kazak vize fotokopisi

Elçilik adresi: Vatanpoor sokak, Barati sokak, no:34

Nasıl gidilir: Kırmızı metro hattında Ghetarieh durağında indikten sonra metro çıkışında sağdaki rampa yola doğru yürüyün. Bu ana caddede 20 dakika yürüyünce solda Barati sokağını göreceksiniz. Oraya saptıktan sonra 5 dk içinde elçiliktesiniz.

Çalışma saatleri: Pazar-Perşembe 09:00 – 11:00 (İran hafta sonu perşembe-cuma ama elçilikler dünyayla uyumlu olmak için cuma-cumartesi tatil yapıyor)

5 günlük transit vize ücreti:  55$

İşlem süresi: 1 hafta

Bu çılgın vize serüveniniz sırasında ortalıkta moral bozmak için dolanan turizm acentelerinin “Davetiye mektubu şart” sözlerine kulak asmayın. Transit vizeye başvuran hiçbir ülke vatandaşı için böyle bir evrak istenmiyor.

Tek sıkıntısı; transit vize olduğu için çıkış yapacağınız ülkeye ait vizenizi almış olmanız lazım. Eğer Türkmenistan’a sınır ülkeler dışında bir yerden başvuruyorsanız Türkmenistan’a gireceğiniz ülkenin de vizesini görmek istiyorlar.

Bütün evraklarınızla elçiliğe ulaştınız diyelim. O küçücük minnacık pencerenin açılması için beklemeniz lazım. O pencerenin arkasında çalışan 3 kişi, aynı zamanda konsolosun arabasını da yıkıyor. Araba yıkaması 11’den önce bitmezse ertesi gün gelirsiniz. Ne olacak ki? Geliver bir daha. Senin vize için fazladan 1 gün ve para harcaman, konsolosun arabasının temizliğinden önemli mi? Hayret bir şey. Boştan yere sorun yaratıyorsun.

Diyelim ki yıkanacak araba yok ve pencere açıldı. Açıldığı anda internette olmayan başvuru formunu alıp pencere kapanmadan doldurup geri vermen lazım. Eğer yeterince hızlı doldurmazsan pencere tekrar açılana kadar en az 1 saat daha beklemek zorundasın. Yine senin hatan! Uyuz uyuz ne yazıyosun öyle? Hayat hikâyeni mi?

Diyelim ki başvuru formunu doldurdun ve pencere hala açık. Formu tam verecekken görevli adam, konsolosun bugün bir toplantıya gittiğini vize başvurusu alınmadığını söylüyor. Hata üstüne hata yapıyorsun! Bu sefer de sadece evraklarını vermek için konsolosu toplantısından edeceksin.

D0428 (4)-FOW-Iran

O küçük pencere!

Türkmen vizesi başvurduğumuz son vizeydi. Artık ortamın kurtu olmuştuk ve bütün bu saçmalıklara çığlık atarak “Dur!” dedik. Tam bilemiyorum aslında; ortamın kurtu olduğumuzdan mı yoksa sinir krizi geçirdiğimden mi ortalığı ayaklandırdım? Vizelerle ilgilenen kişi havaalanına birini almaya gitmişti ve diğer adamlar bizimle muhatap olmuyordu. Bu sırada elçiliğe diplomatik bir misafir geldi şaşalı arabasıyla. Onun için açılan kapıdan içeri “Vizeeeee” diye bağırınca sesimi duydular ve küçük pencere tekrar açıldı. Evrak işleriyle uğraşan ve havaalanı yolunda olan adama telefonla bağlanılıp evraklarımız kontrol edildi ve böylece başvurumuzu yapmış olduk. Bu çingeneliğim sayesinde 2 Fransız ve 1 Yeni Zelandalı da vize başvurularını yapmış oldu! Ben darlamasam adamlar konsolos gelene kadar bekleyecek. Sonradan öğreniyoruz ki konsolos tam 1 hafta yokmuş!

Transit vize 5 günlük ama daha önceki yıllarda bir bisikletçiye 7 günlük verildiğini duyduk ve mektubumuzda 7 günlük istediğimizi belirttik. Fakat evrakları alan adamlar sorumlu olmadıkları için 7 gün kısmını ‘5 gün’e çevirmemizi istediler. 7 gün almak tamamen konsolosun keyfine bağlı. Ama biz değiştirmek zorunda bırakıldığımız için o keyif şansını yakalayamadık bile 🙁

Başvuruyu Tehran’dan yapıp Mashhad’dan vizeyi almak mümkün. Pazartesi başvuru yapıp ertesi Salı Mashhad’dan aldık. Alırken renkli Özbek vizesi fotokopisi, renkli pasaport fotokopisi, 1 fotoğraf isteniyor. Banknotlarınızın temiz ve yeni olması önemli. Adam 2 farklı cillop gibi 50 $’ı reddetti ya. Sonunda beğendirdik ama:)

ÇİN VİZESİ

Gerekenler:
-Başvuru formu (bilgisayarda büyük harflerle doldurulmuş, elle doldurulmasını istemiyorlar)
-1 fotoğraf (internette garip ölçülerde bir foto isteniyor ama sıradan bir fotoğraf da olur çünkü sadece forma yapıştırıyorlar)(İnternette 2 tane istendiği yazıyor ama bize birini geri verdiler)
-Tavsiye mektubu (Letter of recommendation) (Orjinal şart, fotokopiyi kabul etmiyorlar) (Kendi ülkeniz dışındayken bir vizeye başvuruyorsanız, sizin vatandaşlığınızı kanıtlayan, o ülkedeki kendi elçiliğinizden alınmış bir mektup)
-Pasaport (Vize prosedürü boyunca pasaportunuz onlarda kalıyor, bunu yapan tek konsolosluk)

Konsolosluk adresi: 73rd, Movahed Danesh Avenue, Aghdasiyeh (Elçilik başka yerde, karıştırmayın) (Konsolosluk, Özbekistan konsolosluğuna 2 dk uzaklıkta)

Nasıl gidilir: Kırmızı metro hattında Ghetarieh durağında indikten sonra metro çıkışında sağdaki rampa yola doğru yürüyün. Biraz ilerde otobüs durağında Pasdaran caddesi ile Farmanieh caddesi kesişimine giden otobüse binin (6000 rial). Pasdaran diye sorsanız söylerler. Kesişimde indikten sonra yukarı doğru giden bir cadde ve hemen sağında da Boostan sokağı var. Boostan’dan yukarı 10 dk yürüyeceksiniz. Karşılaşacağınız ana cadde kesişiminde.

Çalışma saatleri: Pazar & Salı & Perşembe 8:45-12:15 & 14:30-16:30 (Perşembe öğleden sonra sadece vize alımı mümkün, başvuru yapılmıyor)

90 günlük vize ücreti:  4 iş gününde almak için 40$, 2 iş gününde almak için 70$

Türkiye’den başvurduğunda 30 milyon tane evrak vererek 30 gün vizeyi zor aldığın Çin, Tahran’dan başvurduğunda kollarını kolayca 90 gün açıyor.

Başvuru formunda hangi tarihlerde nerede kalacaksınız kısmı var. Biz buraya internetten bulduğumuz otelleri ve adreslerini yazdık. Rezervasyona gerek yok yani.

Diğer konsolosluklardaki minicik pencerelerin aksine burada gayet ferah bir salonda insanca sıranı bekliyorsun. Evraklarını verince “Pick up” adlı bir kâğıt veriyorlar. Üstünde hangi tarihte vizeni alacağın yazıyor. Konsolosluğun hemen karşısındaki Shahr bankasına (konsolosluktan ‘City bank’ olarak söylediler; shahr, şehir demek) parayı ödeyip makbuzunu alıyorsun.
Pick up kâğıdının üstünde yazan tarihte gittiğinde hemen pasaportuna kavuşuyorsun.
Bizi kuralsızlığıyla, düzensizliğiyle yoran bu elçilik serüveninde Çin’in muhteşem çalışma yapısıyla huzur bulduk yeminle;)
Özbekistan konsolosluğunda sıra beklemekten yorulduysan, terlediysen hemen yandaki Çin konsolosluğunda klimalı salonda ücretsiz soğuk su içerek dinlenebilirsin:)

error: Content is protected !